Onze koeien hebben hoorns. Dat is niet gebruikelijk voor melkkoeien. Wist je dat bijna alle runderen, dus niet alleen stieren, van nature hoorns hebben? Tijdens rondleidingen roepen bezoekers vaak: “Wat veel stieren!” als onze gehoornde dames nieuwsgierig komen kijken. Wendela vertelt dan dat we voornamelijk koeien en geen stieren hebben, want stieren geven geen melk. Onze enige dekstier, Teus, heeft trouwens geen hoorns. Die zijn er bij het fokbedrijf voor de veiligheid afgehaald.
Waarom onthoornen we op De Groene Griffioen dan niet? Hoorns hebben belangrijke functies. Ze dienen als wapen tijdens rangorde gevechten en in de natuur verdedigen ze zichzelf ermee. Maar wist je dat er ook mineralen inzitten en de hoorns een positieve bijdrage leveren aan de spijsvertering en temperatuurregulatie van de koe? Bij een tekort aan mineralen zijn de hoorns een mooie buffer. Mineralen zitten ook in de hoeven, maar als die te veel worden aangesproken kan de gezondheid van de hoef achteruit gaan.
Allemaal hartstikke mooi om de hoorns op de koeien te laten, maar het geeft dus soms problemen. Als de koeien de hoorns gebruiken om een andere koe weg te jagen, kunnen ze die koe verwonden. Daarom slijpen wij de puntjes van de hoorns. Eerst zaagden we het puntje eraf maar nu heeft Boy een soort puntenslijper die heel makkelijk het puntje juist stomp maakt.
Met de huidige stier hopen we op een gunstiger vorm van de hoorns. Stier Teus is een Groninger Blaarkop en bij dat ras buigen de hoorns met de punt naar binnen. Dit heeft twee voordelen. De hoornpunten steken dus niet omhoog of opzij waardoor ze de scherpe punt niet als wapen kunnen gebruiken om extra voer te bemachtigen. Ook is er bij het voerhek meer ruimte omdat ze minder uitsteken.
Een hoorn blijft groeien en heeft ook jaarringen. Rondom een geboorte van een kalf kan er weer een nieuwe ring ontstaan. De vorm en kleur is ook uniek. Wij vinden de vorm van de koeienkop erg mooi met hoorns en juist kaal als de hoorns ontbreken.